Αθλητικές Ιστορίες

Αθλητικές Ιστορίες: 8/2/1981 – Η τραγωδία στη θύρα 7!

Αθλητικές Ιστορίες: 8/2/1981 – Η τραγωδία στη θύρα 7!
Έρευνα-Παρουσίαση: Φώτης Βαϊτσόπουλος

Τίποτα δεν προμήνυε το τι θα επακολουθούσε όταν ο Μάϊκ Γαλάκος σημείωνε το 6ο γκολ του Ολυμπιακού εις βάρος της ΑΕΚ το μοιραίο απόγευμα της 8ης Φεβρουαρίου 1981.

Το παιχνίδι για την 20η αγωνιστική της περιόδου 1980-1981 ανάμεσα σε Ολυμπιακό και ΑΕΚ, μπροστά σε 40.000 φιλάθλους, όδευε προς την ολοκλήρωση του όταν πανηγύρισαν για τελευταία φορά οι φίλοι του Ολυμπιακού.

Μερικοί από τους περίπου 6.000 οπαδούς που είχαν μαζευτεί στη θύρα 7 του σταδίου Καραϊσκάκη, είχαν ήδη αρχίσει να αποχωρούν από το 80ο λεπτό όταν ο Νίκος Βαμβακούλας είχε σημειώσει το 5ο γκολ του Ολυμπιακού. Βιάζονταν να φτάσουν πρώτοι στον ηλεκτρικό και να αποφύγουν έτσι την συμφόρηση που δημιουργούνταν πάντα μετά από ένα ντέρμπι στην φυσική έδρα του Ολυμπιακού. Τα πρώτα συνθήματα για την μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού δονούσαν την ατμόσφαιρα, τόσο εντός του γηπέδου όσο και εκτός.

Όταν ο Μάϊκ Γαλάκος σημείωνε το 6ο γκολ του Ολυμπιακού και το τρίτο δικό του, όσοι είχαν αποχωρήσει και βρίσκονταν εκτός σταδίου προσπάθησαν να επιστρέψουν στο γήπεδο από την μοναδική πόρτα που είχε η θύρα 7.

Την ίδια στιγμή, όσοι βρίσκονταν εντός της θύρας 7 με χαρές και συνθήματα προσπάθησαν να βγουν εκτός του γηπέδου. Και το κακό δεν άργησε να έρθει.

Με συνθήκες που ακόμη και σήμερα παραμένουν θολές, οι πρώτοι φίλαθλοι που με ορμή και χαρά κατέβαιναν τα κατακόρυφα σκαλοπάτια της θύρας 7, βρέθηκαν σε αδιέξοδο.

Είτε η πόρτα της θύρας ήταν εντελώς κλειστή είτε μισάνοιχτη το ραντεβού με τον θάνατο των νεαρών φιλάθλων, οι οποίοι με γλέντια και τραγούδια χαίρονταν για την μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού, είχε κλειστεί.

Η αντίδραση κάποιων να κλείσουν την πόρτα της θύρας 7 για να μην εισέλθουν μέσα όσοι βιαστικά είχαν αποχωρήσει έφερε την ανείπωτη τραγωδία.

Η προσπάθεια κάποιων να ενημερώσουν όσους έρχονταν μέσα από το στάδιο για το κακό που συνέβαινε, πνίγονταν ανάμεσα σε συνθήματα και φωνές.

Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό.

Δεκαεννιά (19) νέοι άνθρωποι άφησαν επί τόπου την πνοή τους και δύο (2) ακόμη δεν τα κατάφεραν αν και μεταφέρθηκαν άμεσα στο Τζάνειο Νοσοκομείο.

Συνολικά 21 νέοι άνθρωποι, οι περισσότεροι στο «άνθος» της ηλικίας τους, βρήκαν τραγικό θάνατο τις μοιραίες στιγμές της 8ης Φεβρουαρίου του 1981.

Νεκροί και τραυματίες μεταφέρθηκαν άμεσα στο Τζάνειο Νοσοκομείο. Οι σκηνές που διαδραματίζονταν στους διαδρόμους του νοσοκομείου δεν μπορούν να περιγραφούν με λόγια.

Το νέο για το κακό που είχε συμβεί ταξίδεψε γρήγορα και το Τζάνειο γέμισε από κόσμο που με αγωνία ρωτούσε να μάθει για τους δικούς τους ανθρώπους.

Μάνες, γονείς, συγγενείς και φίλοι με αγωνία και δάκρυα στα μάτια θέλανε να μάθουνε τι απέγιναν οι δικοί τους άνθρωποι.

Δυστυχώς για πολλούς τα νέα δεν ήταν ευχάριστα.

Στους διαδρόμους του Τζάνειου νοσοκομείου, όσο περνούσε η ώρα, μεταφέρονταν άψυχα σώματα κυριολεκτικά αφημένα στο πάτωμα. Οι συγγενείς σε στιγμές αλλοφροσύνης προσπαθούσαν να αναγνωρίσουν τους δικούς τους ανθρώπους

Τα ερωτήματα για το τραγικό συμβάν είχαν ήδη αρχίσει να βγαίνουν στην επιφάνεια.

Η αρχική πληροφορία μιλούσε για κλειστές πόρτες, με συνέπεια όσοι προσπάθησαν πρώτοι να βγουν έξω να βρεθούν σε αδιέξοδο. Η μάζα που ακολουθούσε και η οποία δεν είχε εικόνα για το τι συνέβαινε στο τέρμα των σκαλοπατιών της μοναδικής πόρτας εισόδου και εξόδου από τη θύρα 7 του σταδίου Καραϊσκάκη, επέφερε το κακό.

Η πληροφορία για κλειστές πόρτες αμφισβητήθηκε την επομένη. Ο υπεύθυνος ασφαλείας του γηπέδου ήταν βέβαιος ότι οι πόρτες άνοιξαν 15 με 20 λεπτά πριν την λήξη του παιχνιδιού.

Η τρίτη και τελευταία εκδοχή, που φαίνονταν να είναι πιο κοντά στην αλήθεια, επικεντρώνονταν στις ανοιχτές πόρτες οι οποίες στιγμιαία κλείσανε όταν κάποιοι προσπάθησαν να επιστρέψουν στο γήπεδο.

Τα συγκλονιστικά νέα ταξίδεψαν γρήγορα εντός της χώρας αλλά και στο εξωτερικό.

Τα πρωτοσέλιδα και τα ρεπορτάζ των εφημερίδων προσπαθούσαν να ρίξουν φως στο μοιραίο γεγονός.

Τόσο οι Ελληνικές όσο κυρίως οι ξένες εφημερίδες έκαναν παραλληλισμούς με άλλες τραγωδίες που είχαν συμβεί στα ξένα γήπεδα.

Η μεγαλύτερη Ιταλική εφημερίδα «Γκαζέτα ντέλλο Σπορ» με τίτλο «Αθήνα: Τραγωδία στο στάδιο» σημείωνε χαρακτηριστικά:

Η τραγωδία στο στάδιο Καραϊσκάκη είναι από τις μεγαλύτερες στη χώρα αλλά και του κόσμου. Μας γεμίζει όλους θλίψη, γιατί τα περισσότερα θύματα ήταν νέοι, που πέθαναν με τη σημαία της ομάδας τους στο χέρι…

Η αντίδραση της πολιτείας, όπως συμβαίνει στις περισσότερες των περιπτώσεων, ήταν να αναβάλει την επόμενη αγωνιστική και να σταματήσει κάθε αθλητική δραστηριότητα.

Διακήρυξε άμεσα ότι θα βρεθούν οι ένοχοι αυτής της τραγωδίας. Πέρασαν 40 χρόνια μετά και κανείς δεν έμαθε ποτέ τις πραγματικές συνθήκες του τραγικού συμβάντος και κανείς δεν τιμωρήθηκε γι΄αυτό.

Την επόμενη του τραγικού γεγονότος οι παίκτες του Ολυμπιακού επισκέφτηκαν τους τραυματίες στο Τζάνειο Νοσοκομείο. Ήθελαν να δώσουν κουράγιο σε όλους αυτούς που γλύτωσαν από του χάρου τα δόντια.

Μάλιστα ο τότε παίκτης του Ολυμπιακού Γιάννης Κυράστας ζήτησε από τη διοίκηση της ομάδας το πριμ νίκης να διατεθεί στις οικογένειες των θυμάτων, ενώ ο Πολωνός προπονητής Κάζιμιρ Γκόρσι δήλωνε συγκλονισμένος από το τραγικό συμβάν.

Πως γίνεται το πιο σύγχρονο γήπεδο της Ελλάδας εκείνο το διάστημα, να διαθέτει μόλις μία είσοδο στην θύρα 7 η οποία γέμιζε με 6.000 φανατικούς φιλάθλους;

Η εικόνα με την μία και μοναδική έξοδο από τη θύρα 7 μιλάει από μόνη της.

Η «μικρούλα μαύρη τρύπα» όπως έγραφαν «ΤΑ ΝΕΑ» χαρακτηριστικά, ήταν η μόνη είσοδος και έξοδος από τη θύρα 7.

Το αρχιτεκτονικό αυτό λάθος σε συνάφεια με τις μισόκλειστες πόρτες και τα τουρνικέ κατά την έξοδο των φιλάθλων οδήγησε στην πιο «μαύρη» μέρα του Ελληνικού αθλητισμού.

Οδήγησε στον αδόκητο χαμό 21 νέων ανθρώπων οι οποίοι από τον παράδεισο βρέθηκαν μέσα σε λίγες στιγμές στην κόλαση.

Σήμερα συμπληρώνονται 40 χρόνια από το μοιραίο απόγευμα της 8ης Φεβρουαρίου 1981. Το sportshistory.gr τιμάει τους νεκρούς στη θύρα 7 του σταδίου Καραϊσκάκη και ευελπιστεί να μην ξαναδούν τα μάτια μας τέτοιες στιγμές.

Οι 21 νεκροί φίλαθλοι, που τιμούνται εδώ και 40 χρόνια τέτοια μέρα και οι οποίοι δεν θα ξεχαστούν ποτέ, ήταν οι:

Παναγιώτης Τουμανίδης ετών 14

Κώστας Σκλαβούνης ετών 16

Ηλίας Παναγούλης ετών 17

Γεράσιμος Αμίτσης ετών 18

Ιωάννης Κανελλόπουλος  ετών 18

Σπύρος Λεωνιδάκης ετών 18

Ιωάννης Σπηλιόπουλος ετών 18

Νίκος Φίλος ετών 19

Ιωάννης Διαλυνάς ετών 20

Βασίλειος Μάχας ετών 20

Ευστράτιος Πούπος ετών 20

Μιχάλης Κωστόπουλος ετών 21

Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου ετών 23

Σπύρος Ανδριώτης ετών 24

Κώστας Καρανικόλας ετών 26

Μιχάλης Μάρκου ετών 26

Κώστας Μπίλας ετών 28

Αναστάσιος Πιτσόλης ετών 30

Αντώνιος Κουραπάκης ετών 34

Χρήστος Χατζηγεωργίου ετών 34

Δημήτριος Αδαμόπουλος ετών 40

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!!